Paradijstuin 2007

Dit werk in negen delen, droeg ooit de werktitel ‘Paridaeza’, dat wil zeggen Paradijstuin. Een Paradijstuin is een omheinde tuin. Oorspronkelijk is het een magische tuin die de heilige berg van de goden omringde.Tegelijkertijd symboliseerde deze gesloten tuin de heilige maagd die ooit de toekomstige verlosser zou baren. Het paradijs als een levende tuin en en de levende tuin als een vrouwelijk lichaam zien we in allerlei culturen terug. Ook in de Bijbel treffen we een Paradijs aan. Bijvoorbeeld in werken van kunstenaars als Martin Schongauer en Jan van Eijck.

De God van de Bijbel schiep hemel en aarde, zon en maan, de sterren, de vogels, de vissen en het vee. Vervolgens maakte hij Adam uit het stof der aarde. Hij schept vervolgens een tuin met in het midden de boom des levens maar ook nog een boom van kennis van goed en kwaad. God waarschuwt Adam niet van deze boom van kennis van goed en kwaad te eten en laat hem in een diepe slaap vallen. Hij neemt een rib weg en maakt Eva. Aan haar, danken we onze kennis van goed en kwaad!. Want de slang zegt haar dat God zich realiseert dat de ogen van de mensen open zouden gaan als ze kennis hebben van goed en kwaad en Eva eet dan van de vruchten en geeft Adam ook een vrucht. Als hun ogen open gaan, beseffen ze dat ze naakt zijn. Ze plukken vijgenbladeren en bedekken zich. God komt op de wind in de tuin en vraagt kwaad of ze van de boom hebben gegeten. De man schuift de schuld op de vrouw en antwoordt dat Eva hem een vrucht heeft gegeven. Zij zegt op haar beurt, dat ze verleid is door de slang. God vervloekt de slang. Als straf voor de ongehoorzaamheid van Adam en Eva, leidt God hen door de tuin naar de wereld buiten, waar Eva onder hevige pijnen zal bevallen en Adam in hun levensonderhoud moet voorzien. Ten oosten van de tuin wordt een cherub aangesteld die met zijn vlammend zwaard de weg naar de boom des levens bewaakt. Het belangrijkste gevolg van de ongehoorzaamheid van Adam en Eva is echter de dood: ‘U bent als stof gekomen, en zal als stof terugkeren’.

Mijn Paradijstuin is een tuin vol levende bloemen waarin ook duistere, zelfs bedreigende plekken zijn te vinden. Plekken waar het verborgen Vuur gloeit door de scheuren en kieren in de Aarde. In het Stof. Het middelste paneel, symboliseert het vuur waar deze koninklijke Weg van het bewustzijn doorheen voert. Omdat binnen in deze Regressieve Progressie buiten wordt en buiten binnen,  heb ik het Vuur dat het Paradijs omringt in het midden van het Paradijs gezet en in de buitenste panelen laten terugkomen.